


Vanaf de eerste schetsen voor de villa stond eenvoud als leidend principe voorop. De volumes zijn helder, leesbaar, correct geproportioneerd en bieden een vlotte doorstroming. Het project kwam tot stand in nauwe samenspraak met EH Architectes, dat de gevoelige en diep doorleefde visie van de opdrachtgeefster wist te vertalen in een strakke structuur. Vanuit die nauwe samenwerking, gebaseerd op aandachtig luisteren en wederzijds vertrouwen, konden de architecturale dimensie en de intuïtievere aanpak bij de binnenhuisinrichting perfect op elkaar worden afgestemd: enerzijds een skelet van volumes waarbinnen Sarah Poniatowski dan parcoursen uittekende, ruimtelijke hiërarchieën aanbracht en de verhoudingen bepaalde ten opzichte van de materialen en het licht. Uit die voortdurende dialoog is een coherent huis gegroeid waar bouwsel en inrichting nooit in tegenspraak maar precies in harmonie met elkaar zijn.


De sfeer van het huis wordt bepaald door de materialen die gekozen zijn vanwege hun authentiek karakter en vermogen om de tand des tijds te doorstaan. Mineraal pleisterwerk, zelligemozaïeken, cementtegels, granito, hout … zijn bekledingsmaterialen die reageren op het licht en doorheen de dag een rijkdom aan texturen en nuances laten zien. Ze zijn nooit zomaar decoratief, maar dragen bij aan het gevoel van rust en tijdloosheid dat uitgaat van deze plek. De keuzes kaderen in een eigentijdse interpretatie van de Marokkaanse context die respect betoont voor het vakmanschap, zonder al te schilderachtig te ogen. Het huis straalt integendeel een resolute soberheid uit en laat texturen en patina verwoorden hoe goed het hier is om te leven en de tijd te zien verglijden. Architectuur in Marrakech kan ook niet voorbijgaan aan het klimaatgegeven. De villa is ontworpen als een open geheel, met patio’s, terrassen en grote ramen, als natuurlijke verlengstukken van de binnenruimte. De scheidingslijn tussen binnen en buiten vervaagt en maakt plaats voor een intuïtieve continuïteit die zich aanpast aan het ritme van de dag en de seizoenen.


De woning speelt duidelijk in op de eisen van het klimaat, met geventileerde en beschaduwde delen tegen de zomerse hitte en over het woongedeelte verspreide haarden tegen de winterkou. De aandacht voor comfort is vaak niet zichtbaar maar draagt bij tot de gebruikskwaliteit en het gevoel van welbehagen dat onmiskenbaar uitgaat van het geheel. De centrale delen, het ware hart van het huis, geven uit op de patio. Het zijn doorgangsruimten en ontmoetingsplaatsen waar zich op een natuurlijke wijze het gezinsleven afspeelt. De bewoners gaan er op elk uur van de dag samenzitten of lopen er even langs. Rond het perfect geïntegreerde zwembad hangt een vergelijkbare dynamiek van ontspanning en ontmoeting. Hoewel het gezinsleven op de eerste plaats komt, is de villa ook op gastvrijheid gericht. Mensen ontvangen gaat er moeiteloos en zonder afbreuk te doen aan de intimiteit van de woning.

De structuur is vrij gebleven om plaats te bieden aan objecten met een verhaal: werken die precies voor deze plek gekozen werden, foto’s uit de eigen verzameling, bijeengesprokkelde meubelen, onder meer op de vlooienmarkt van Saint-Ouen. Het zijn stukken waar vaak herinneringen mee verbonden zijn, zodat ze zorgen voor een intieme verankering van het huis. Het project staat helemaal los van de professionele realisaties van Sarah Poniatowski. Zelf opdrachtgever zijn bood haar wel de unieke vrijheid om dingen uit te proberen, fouten te maken, opnieuw te beginnen … Een opwindende vrijheid die ze met lef en intuïtie aangegrepen heeft. Vandaag is de villa haven en ankerplaats voor het gezin. Een woning bedoeld om te blijven en er geliefden te laten verblijven. Naarmate het project vordert tekent zich een bepaalde opvatting over wonen af, met de architectuur in een bescheiden en dienende functie.

Tegenover de Atlas en onder het immer wisselende licht van Marrakech, gaat van Sarah Poniatowski’s villa een visie op wonen en bouwen uit in dienst van het leven. Het huis biedt een kader dat functies ondersteunt, niet oplegt, en het dagelijkse leven in al zijn verscheidenheid omarmt, van de gedeelde momenten tot het bewust opzoeken van privacy. Marrakech is een bijzondere plek waar klimaat en tijdsbesef diepgaand de levenswijze beïnvloeden. Architectuur moet er dus omzichtig en doordacht op zoek naar antwoorden op de contrasten van de stad. Met zijn tuinen, patio’s en vrije uitzicht op de bergen, vat het huis de charme van de Rode Stad, namelijk het zeldzame vermogen tot intensiteit én verstilling. De levensstijl die het biedt zit verankerd in het ontwerpprincipe om duurzaam afgestemd te blijven op het landschap en zijn sfeer.
De kijk op het huis is sterk schatplichtig aan het werk van Karel Balas, een gepassioneerde autodidact die actief is op het grensvlak tussen beeldredactie en visueel vertellen. Hij was lange tijd artistiek directeur in de magazinewereld, vóór hij zich aan de fotografie ging wijden. Plaatsen benadert hij met de ambitie om ze te overstijgen, met een scherp oog voor detail. In zijn beelden wil hij een bepaalde aanwezigheid vatten, het juiste evenwicht tussen architectuur, licht en dagelijks leven. In Marrakech geeft zijn werk het huis weer in al zijn doorleefdheid. Hij laat de volumes, de materialen en de bewegingen verschijnen in een licht dat ook de texturen toont, zonder ze te doen stollen. Hij benadert de villa niet als decor, maar als bewoonde ruimte, waarin de tijd en zij die er leven duidelijk aanwezig zijn. En precies daarin schuilt zijn talent.